Oyuncular kendi aralarında sürtüşme içinde
Oyuncular teknik adamlarla sürtüşme içinde
Oyuncular seyirci ile sürtüşme içinde
Oyuncular hakemlerle sürtüşme içinde
Oyuncular seyircisi az takımların oyuncuları ile sürtüşme içinde (Yenildikleri maç sonunda, sportmence tebrik edeni görüyor muyuz?)
Oyuncular medya ile sürtüşme içinde
Oyuncular federasyonla sürtüşme içinde
Oyuncular kendi kendileriyle sürtüşme içinde (Ki en tehlikesi de bu…)
Bu parantezi biraz açalım:
Herkes farkında ki, oyuncuların çoğu hak ettikleri paranın çok üstünde paralar kazanıyorlar.
Para kazanmak zordur; ancak parayı harcamak daha zordur. Ve Ülkemizde gelir dağılımının çok adaletsiz durumda olması, çok kimseyi rahatsız ediyor. Çünkü haksız kazanç, her yerde rahatsızlık doğurur.
Yabancı oyuncuların çoğu, dört takımımızın (FB,GS,BJK,TS), Türkiye’de futbolun yarısı olduğunu bir türlü anlayamıyorlar. Bu da medyada ciddi bir hoşnutsuzluğa sebep oluyor. Zaman zaman “Paralı asker” izlenimi doğuyor.
Transfer yanlışlıkları ciddiyetini ve güncelliğini koruyor. Yunanistanlı Gegas görevini ve sorumluluğunu iyi biliyor ve de çoğumuzun beğenisini kazanmayı sürdürüyor. Fenerbahçe’ye iki gol attı. Yakaladığı diğer 3- 4 gol pozisyonunda şansızdı.Fener’e en çok atan atan oyuncu unvanını kaçırdı bir bakıma. Şimdi DÖRTLER, bu oyuncuyu “neden görmezlikten geldik” şaşkınlığı içindeler. Transferde hatalar yıllardır tekrar tekrar yaşanıyor. Alt yapılardan tek tük oyuncu çıksa da, yeterli görünmüyor.
Takım Kaptanlığı önemli bir görev… Bizde bu yeterince ciddiye alınmıyor… Bence takım kaptanları, biraz abartılı da olsa, takımların en sorumlu kişisidir. Takım arkadaşlarına göz- kulak olacak ilk isim takım kaptanıdır. Seçim bu yaklaşım içinde yapılmalıdır. Teknik direktörler iyi diyalog kuramadıkları oyunculara, takım kaptanları yardımıyla daha rahat ulaşabilirler.
Son bir iki cümle:
Takımlarımızda bu sakatlıklar da ne oluyor? Oynayan sakatlanıyor, oynamayan sakatlanıyor…
Biraz ayıp oluyor değil mi?
