Gönlümü gezdirmeye çıkarıyorum arada.
Deniz üstü, yamaç yukarı, dağdan aşağı.
Rüzgarlara teslim ediyorum bendeki beni.
Gemi, yükünü alana kadar denizde dolanıyorum.
Yamaçta, yamacıma çıkar mı ki diye.
Gayretleniyorum
dağdan aşağı inerken.
Ferahlar topluyorum
rüzgarın yardımıyla.
Toprağın yüzüne gelince
yüzleşiyorum kendimle.
Ne biçtiysem dağdan bayırdan.
Ekiyorum sevgiliye.
Arada yüzüme gülüyor.
Arada vuruyor yüzüme yüzüme.
Rüzgarım sert ise fırtına biçtiriyor .
Tohuma gam kattıysam gamzemi deliyor.
Simâmın üstüne gölge düşüyor.
Görenlerin, hüzn-ü aşka yorduğu,
gönül gezdirmeleri yorgunluğumdur.
Bunu kimse bilmiyor...
